Saturday, 1 February 2020

തണൽ


ഒരു മരക്കുരിശിൻ തണൽ തേടി ഞാൻ

കാൽവരിയോളം നടന്നുവന്നു

കൂട്ടം പിരിഞ്ഞൊരജമായി ഞാൻ

തനിയെ ഇരുളിൽ അലഞ്ഞിടുന്നു ...  

അരികെ നിൻ മൃദുസ്വരം കേട്ടുവല്ലോ

ചെന്നായ് കൂട്ടങ്ങൾ വളഞ്ഞിടുന്നു ...

ഇടയന്റെ കാലൊച്ച കേട്ടുവല്ലോ

കോരിയെടുത്തെന്നെ തഴുകിയപ്പോൾ

തുറന്നൊരാ നെഞ്ചിലെൻ മുഖമമർത്തി

ക്രൂശിന്റെ തണലെന്തെന്നു ഞാനറിഞ്ഞു

മുൾച്ചെടി കോറിയ മുറിപ്പാടുകളിൽ 

വിരൽത്തുമ്പൊന്നു തൊട്ടീടവേ

ഇതാ പഴയൊരാ മുൾമുടി പൂവണിഞ്ഞു

പതിയെ ഞാൻ തിരുമുഖമൊന്നു നോക്കി

പ്രിയനേ നിൻ മിഴികൾ നിറഞ്ഞതെന്തേ ?

ചുണ്ടിൽ ചെറു ചിരിയുടൻ പടർന്നതെന്തേ ?

മുഖം കുനിച്ചെനിക്കൊരു മുത്തമേകി

നല്ലിടയനെന്റെ മുറിവുണക്കി

പച്ചയാം പുൽപ്പുറം കാട്ടിത്തന്നു

സ്വച്ഛമാം നദിയിതാ ഒഴുകിടുന്നു

സ്വർഗത്തിലോരാരവം കേട്ടിടുന്നു

കാണാതെ പോയതോ വീണ്ടടുത്തു !